selamlar...
ilk hamile kaldığım zaman istememe rağman daha çok hissettiğim korku oldu zaman zaman da pişmanlık çok mu erken acaba diyordum ben bir çocuğa bakabilecek miyim,hayatımı mahvediyorum kendi elimle...falan filan...şimdi bebeğimi okadar çok seviyorumve ona sahip olduğum için o kadar mutluyum ki geç kaldığımı düşünüyorum keşke daha önce tatsaymışım bu güzel duyguyu...
sonuç olarak şunu söylemek isterim evlilik ya da ilişki nasıl giderse gitsin evliliğin en güzel sonucu sahip olunan çocuk benim düşünceme göre tüm kalbinizle sevdiğiniz duyguların doruğunda yaşandığı güzel anlar...anne olmak kadına verilmiş en güzel hediye bence içinde büyütüp küçücük bir bebeği sonrada kucağınıza almak...
hayatı böyle güzellikler olmasaydı nasıl çekecektik bilmem ki...